Sponsormail 2

10-11-2025, tussen Portugal en Marokko

Ahoy!

Stel je voor: het is 6.30 uur ’s ochtends, de zon komt langzaam op en je zit naast jouw vrienden op dek te praten over wat je hoopt tijdens je zelfgekozen stage als engineer te mogen doen. Een paar uur later klim je door de engine room om van alles te checken, fixen en doen wat maar nodig is. Plotseling hoor je een bel en dat betekent dat je naar dek moet komen, de kapitein kondigt aan dat we een klein uurtje voor anker gaan om te zwemmen, een tijdje later, terwijl je de zeilen naar beneden haalt en al in bikini staat om zo snel mogelijk te kunnen zwemmen, wordt er luid: ‘Orka’s!’ geroepen. En ja hoor, daar zwemmen ze in de verte, een groep orka’s aan de horizon. Richting de avond gaat de bel opnieuw, ditmaal voor een walvis die dicht bij het schip zwemt.

Dit was de perfecte dag die ik vandaag heb meegemaakt. Tuurlijk, het is een uitzondering op de norm: dit is de eerste keer dat we orka’s en een walvis zagen, gingen zwemmen in een helder blauwe oceaan en de stages zijn pas net begonnen, maar het is wel een prachtig voorbeeld van hoe mijn reis steeds een beetje beter wordt, niet alleen in weer en omstandigheden, maar ook qua vriendschappen: zo ging ik gister met mijn watch groepje de hele avond dansen en keken we verwonderd naar zeevonk tussen de watch verplichtingen door.

Deze week hebben we een stop gemaakt in A Corina, een dorpje in de buurt van A Coruña, de eerste dag dat we voor anker lagen hadden we vrije tijd in het dorpje, wat omringt is met bos. Helaas was ik op de tweede dag niet helemaal lekker, dus kon in niet mee hiken. Heel jammer, maar de extra rust die ik daardoor kreeg maakte dat ik later op de middag weer beter geslapen was. Toen we de hikers op gingen halen vroeg de kapitein of ik de motorboot wou besturen naar de haven, super vet! En iets wat tot nu toe niemand anders van de trainees heeft mogen doen. Dus eigenlijk: geluk bij een ongeluk ;)

De bedoeling is dat we 12 november aankomen in Casablanca of een stad in de buurt van. Dit doen we om te schuilen voor heel veel tegenwind in de aankomende dagen. Wat de daaropvolgende stop zal zijn weten we nog niet.

Week 4 is net begonnen en dat betekent dat we begonnen zijn met de stages. Ik heb voor stage kok en engineer gekozen, tot nu toe heb ik alleen pas stage engineer gehad, maar dit bevalt mij fantastisch! Ik vind het heerlijk om af te rommelen in de engine room en te leren hoe systemen in elkaar zitten.  Helemaal mijn ding!

Ik ben heel erg benieuwd hoe stage kok zal zijn. Hopelijk ben ik instaat lekkere dingen te maken voor de groep! ;)

Ik leer super veel aan boord en ik zie prachtige dingen! Volgende week heb ik weer meer prachtige ervaringen om te delen via mijn sailmail. Ik kijk er naar uit!

Groetjes,

Nouchka

Sponsormail 3

Sponsormail Nouchka week 5 17-11-2025

Wat is vrijheid?  

Een vraag die mij de afgelopen 5 weken aan het hart is gegaan. Soms bewust, soms onbewust, maar altijd daar. Ben je vrij omdat de wereld voor je open ligt? Of zit je gevangen op een boot met vreemdelingen, op een boot waar jij niks te zeggen hebt over wat er gebeurt of waar je naartoe gaat.

Na 3 dagen daar vertrokken we gister uit Casablanca. Sinds aankomst in Marokko heb ik een nieuw wereldbeeld. Ik ben niet de enige die soms onvrij is, sterker nog, ik ben bevoorrecht. Als je door de straten van Casablanca loopt heb je 2 mogelijkheden: een stedelijke straat of een straat waar het ruikt naar een zoete schimmel en het lijkt op een net wat luxere versie van de krottenwijken waarover ik leer in mijn aardrijkskunde boek. In beide typen straten heb ik met veel mensen gesproken en interviews afgenomen voor mijn onderzoek. Tijdens deze interviews ben ik niet alleen veel te weten gekomen over hoe vast deze mensen zitten met de klimaatcrisis, maar dat zij ook geen mogelijkheid hebben te adapteren. Economisch is er geen ruimte, met hittengolven en droogte moet men maar kampen, hoe levensbedreigend dan ook.  

‘Freedom is a state of mind.’ Het is een keiharde leugen. Vrijheid wordt niet bepaald door hoe je je verhoudt of welke hobby’s je hebt. Vrijheid wordt enkel bepaalt door waar je wieg staat. Ik heb kansen, het jongetje van 7 dat op de brug staat te bedelen om dirham heeft deze aanzienlijk minder.  

Maakt dat mij dan vrij? Simpelweg omdat ik meer kansen heb dan hem? Ik geloof dat we het concept vrijheid maar moeten gaan loslaten, vrijheid is een onmeetbaar begrip en bovendien redelijk vaag. Hoe dan ook vrees ik voor de toekomst van deze jongen, vooral als hij uiteindelijk in de vergetelheid op zal gaan, enkel en alleen omdat hij uit een slechte buurt in Marokko komt.  

Nu zijn we aan het zeilen, en heb ik eindelijk weer de tijd gevonden om in gedachten te verzinken. Ik snap dat het misschien lastig is om na dit sombere stuk iets leuks aan te snijden, maar ik probeer het toch maar, zodat ik hopelijk iedereen nog een beetje gerust kan stellen. ;)

Vandaag zijn de internships weer begonnen, vorige week deed ik stage als engineer en nu ben ik bezig in mijn tweede, en laatste stage ronde, net voor de ship takeover. Ditmaal is mijn stage kok, van alle meiden was ik de enige die dit wilde doen, dus dat betekent dat ik het alleen doe. Dit maakt dat ik erg veel leer en leuke gesprekken heb met de kok, in de galley is het altijd gezellig! Ook was ik vandaag veel zeilen aan het hijsen, een stuk of 3. Het is een heerlijk gevoel om te zeilen. Vannacht kon ik helaas slecht slapen dus om 4 uur ’s nachts besloot ik maar een frisse neus te halen. De sterrenhemel die dan over je heen lijkt te vallen is geruststellend en simpelweg adembenemend. Zelfs heb ik een sterrenbeeld gespot en een vallende ster! Na een mooie 20 minuten was ik weer rozig, en ging ik dus terug voor een gemoedelijk vervolg van mijn nachtrust.  

Toch nog positieve groeten ;)

Nouchka

Sponsormail 4

Sponsormail week 6

Het is week 6, en daarbij ook de laatste week van mijn onvergetelijke zeilreis. We zijn midden in de ship takeover: de leerlingen nemen het schip volledig over, vervullen de taken die de crew eerder deed en bepaalt wat er gebeurt. Ik ben helemaal wild van mijn rol als engineer en vind het heerlijk om druk bezig te zijn in de machine kamer!

Ik neem jullie mee in mijn dag: Iedere dag loop ik twee maal wacht van 8 tot 12, in de ochtend en in de avond. Tijdens de ochtend wacht doe ik veel klussen aan het schip, bedenk ik creatieve oplossingen voor lastige problemen en doe ik checks die het schip draaiende houden. De checks zijn niet zomaar vinkjes: begrijpen hoe het systeem werkt en dit tot uitvoering brengen is heel belangrijk. Vanochtend bijvoorbeeld, ging ik om half 6 ’s ochtends naar het toilet om er achter te komen dat het niet doorspoelde, ik wist dat dit gelinkt was aan de zoutwater toevoer, waar wij onze toiletten op doorspoelen. Snel omkleden en daarna de engine room in, want dit kon niet goed zijn. En ja hoor, de zoutwater hydrofoor lag ver onder het minimum.

Bleek dus dat er een lekkage was, een deel van de onderkant van het schip stond onderwater, wat er voor zorgde dat we konden zinken. Gelukkig waren we er op tijd bij om nog 250L water op te zuigen en de lekkage is gerepareerd.  

Tijdens de avondwacht ben ik vaak al druk genoeg met zeilen hijsen en andere ‘deckhand’ zaken zoals het deck netjes houden en controleren of we nog wel goed op koers liggen. Echter, wanneer het wat rustiger is maken we vaak een gaatje voor een klein spelletje tussen alle taken door! ;)

Ik vind mijn leven aan boord geweldig, soms voel ik mij een compleet ander mens. Vaak heb ik het gevoel dat ik ook wel veranderd ben, alhoewel ik daar thuis waarschijnlijk pas meer van zal kunnen zeggen dan nu. Hoe dan ook weet ik een ding wel heel zeker: eigenlijk wil ik nog niet terug naar huis. Ik hou van dit schip, de mensen en de zee. Sommige momenten waren of zijn lastig, maar ik leer ervan, iedere keer iets nieuws.  

Als ik dan in de avond de zon langzaam achter de horizon zie verdwijnen weet ik een ding zeker: de tijd kan niet stilgezet worden, maar dat hoeft ook niet, want zolang ik de tijd neem om stil te staan, mijn eigen pad te kiezen en bovenal te genieten, maakt niks echt uit. Ik ben de dirigent van mijn eigen orkest, en dat orkest hoeft niet altijd op de jusite toon te spelen, zolang ik er op kan dansen, is het goed.

Ik ga nog flink genieten van mijn laatste week! :D  

Warme groet,

Nouchka